اردیبهشت سال ۹۱ بود که در مراسمی برای کودکان که برنامه خاله شادونه با حضور عمو پورنگ و انبوه کودکان در معیت فرزندانشان برگزار شده بود فاجعهای رخ داد و سه کودک جان خود را از دست داده و عدهای نیز زیر دست و پا آسیب دیدند و کارشان به بیمارستان کشید.
ماجرا از این قرار بود که لامپی ترکید و خانوادهها فکر کردند انفجاری رخ داده و همین ترس و وحشت بیجا و هجوم ناشی از آن موجب گردید در قسمت خروجی درب سالن ازدحام ایجاد شود و همین ترس و وحشت فاجعه آفرید.
این ماجرا شبیه به وضعیت فعلی اقتصادی کشور است.
همه از ترس گرانتر شدن اقلام به احتکار و خرید اقلام برای به سلامت عبور کردن از وضعیت فعلی روی آورده و در حال آفریدن فاجعهای به مراتب عظیمتر از فاجعه خرم دره هستند.
رسانههای بیگانه عامداً تلاش میکنند به مردم بباورانند که قحطی در پیش است و مردم را به تأمین اقلام مورد نیاز ۶ ماه آینده خود ترغیب کنند.
