باسمه تعالی
چرایی و چگونگی اقتصاد مقاومتی
دکتر محمدحسن قدیری ابیانه
استراتژیست
مقدمه:
مطالبه گری به یک فرهنگ در بین مردممان تبدیل شده است. این باور که دولت باید نیازهای مردم را تأمین کند فراگیر است. علت چنین مطالباتی وجود درآمدهای نفتی و سایر درآمدها در دولت است. مسکن، معیشت، اشتغال، درمان، آموزش، رفاه، تفریح، افزایش حقوق ها بخشی از این خواسته ها است.
نامزدهای ریاست جمهوری و مجلس در ایام انتخابات وعده تأمین این نیازها را می دهند و به شدت از کم کاری مسئولین قبلی گله گذاری می کنند. اما چرا وقتی خود به مسئولیت می رسند از عمل به وعده هایشان باز می مانند؟ مشکل کجاست؟ چه باید کرد؟ نیازها و مطالبات مردم چگونه برآورده شدنی است؟
چرا برخی کشورهای نفتی همسایه به مردمشان بیشتر می رسند؟ جرا برخی کشورهایی که نفت هم ندارند مثل کره جنوبی پیشرفت چشمگیرتری نسبت به ما دارند؟ چرا در بخشی از امور مثل هسته ای و موشکی پیشرفت سریع و چشمگیر و در بخشی دیگر مثل صنایع خودرو سازی پیشرفت مطلوب نداشته ایم؟
ضرورت اقتصاد مقاومتی چیست و چگونه محقق شدنی است؟ وظائف مسئولان و مردم دراین رابطه چیست؟
این مقاله سعی می کند به این سوالات پاسخ گوید.
پاسخ را با این سوال شروع می کنیم که با درآمدهای نفتی چه می شود؟ افزایش درآمد نفت چه تأثیری در زندگی ما داشته است؟
برای پاسخ به این سوال ها باید ابتدا میزان درآمد نفت را مشخص کنیم.
در دو دوره دولت گذشته درآمد نفت ایران به طور چشمگیری افزایش یافت که به افزایش قیمت جهانی نفت بستگی داشت. آن زمان تحریم نفتی هم نبودیم. می توانستیم نفت خود را بفروشیم و با پولش معاملاتی را ساماندهی نماییم.
بعد از آغاز تحریم های به اصطلاح فلج کننده غرب علیه ایران نه تنها نتوانستیم به اندازه دلخواه و مطابق با سهم خود در اوپک نفت بفروشیم و نتوانستیم پول آن را به دلیل تحریم های شدید بانکی دریافت داریم بلکه قیمت نفت نیز به شدت کاهش یافت.
در بودجه مصوب سال 1391 یعنی آخرین سال دولت آقای احمدی نژاد، رقم تصویب شده برای صادرات نفت خام و فرآورده های نفتی به رقم بی سابقه بیش از 61 هزار میلیارد تومان رسید. این رقم بزرگتر از ارقام بودجه مصوب در هر سال از 8 سال دولت آقای احمدی نژاد بلکه درشت تر از زمان ابتدای انقلاب تا آن سال بود.